كه آن انفاق بعد از فتح است در كلام مقدر است به جهت وضوح آن و دلالت ما بعد بر آن أُولئِكَ آن گروه منافقين و مجاهدين أَعْظَمُ دَرَجَةً مِنَ الَّذِينَ أَنْفَقُوا مِنْ بَعْدُ وَ قاتَلُوا بزرگترند از روى درجه و مرتبه از آنان كه انفاق كردند پس از فتح مكه و قتال و جهاد نمودند و چون عزت اسلام منوط به فتح مكه بود و قبائل و اشراف بيشتر در مكه بودند لهذا مِنْ قَبْلِ الْفَتْحِ فرمود و از آن فتح مكه اراده كرد . و بعد از اين در بيان تسويه هر دو فريقين در اصل ثواب ميفرمايد كه وَ كُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنى اى : وعد اللَّه كلا من المنفقين المثوبة الحسنى و هى الجنة يعنى وعده داده خداى تعالى همه از آنها را كه نفقه دادند قبل از فتح مكه و بعد از آن و جهاد نمودند مثوبت نيكو را كه آن بهشت است اما با تفاوت درجات وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ و خداى تعالى به آنچه به عمل مىآريد شما از انفاق و قتال و غير اينها دانا و بيناست و همه را بر طبق نيات و بر وفق اعمال جزا ميدهد پس به جهت ترغيب بر انفاق ميفرمايد كه كه مَنْ ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً كيست كه آن كس كه قرض دهد خداى تعالى را يعنى انفاق مال حلال خود كند در راه خداى تعالى قرضى و انفاقى نيكو كه مقرون باخلاص و طيب نفس باشد فَيُضاعِفَهُ لَهُ پس زياده گرداند حق تعالى اجر و ثواب آن قرض را براى آن كس به مقدار مثل آن قرض و امثال آن وَ لَهُ أَجْرٌ كَرِيمٌ و مر او راست مزدى كه مشوب بصفت نقص نباشد قال الصادق عليه السلام « على باب الجنة مكتوب القرض بثمانية عشر و الصدقة بعشرة و ذلك ان القرض لا يكون الا للمحتاج و الصدقة ربما وضعت فى يد غير محتاج » يعنى در بهشت نوشته شده است كه ثواب قرض هيجده برابر است و ثواب تصدق ده برابر زيرا كه قرض داده نميشود مگر به محتاج و تصدق بسا باشد كه وضع كرده شود در دست غير محتاج و به غير محتاج بدهند و از احاديث ائمه طاهرين سلام اللَّه عليهم اجمعين مستفاد مىشود كه مراد از يقرض اللَّه صله امام است در زمان دولت خلفاء ظلم و جور چنانچه در سوره بقره گذشت عن يونس بن